29 dic. 2013

Dirigentes nazis. Plan Madagascar. Hitler, Rudolf Hess, Göring, Goebbels, Himmler, Ernst Röhm y Heydrich.


Lema del blog: "No busquen la verdad en palabras o escritos de los que ejercen el poder o cobran por su función amarilla"
Hindenburg y Hitler, presidente y canciller de la
República de Weimar. 1 de mayo de 1933

enlace con  "Karl Liebknecht y Rosa Luxemburg. Hitler y Mein Kampf". Esta entrada, que consta de dos artículos, se puede considerar como la primera  parte del artículo aquí expuesto,

enlace con el  "índice general de artículos"
..............................................................................................................

Goebbels, Himmler, Rudolf Hess, Hitler y Von Blomberg
                                    Evolución del nacionalsocialismo. Personajes                               .                        
                                                               Introducción
.
Alemania. República y nacionalsocialismo
En moneda constante, deflactando
Base 100 a fin de 1929

El origen y triunfo electoral de la doctrinas nacionalistas en Alemania, y en concreto las del Partido Nacionalsocialista, se basó en las injustas y arbitrarias disposiciones del Tratado de Versalles y en el rechazo a los protagonistas de las sangrientas revueltas comunistas, encabezadas por judíos en el seno de Alemania durante los últimos meses de la Gran Guerra y los primeros tiempos de la República de Weimar. Si bien en un principio, el nacionalismo, el anticomunismo y el antisemitismo eran patrimonio de las derechas, pronto el liderazgo de aquella filosofía política se trasladó al campo socialista, que disponía de un sensible mayor número de adeptos debido a la pobreza reinante.
Por otra parte, la mala evolución económica de Alemania y la falta de resultados de la política exterior durante las administraciones del Partido Socialdemócrata, SPD, gobernando en la República de Weimar, promocionó un cambio en la actitud de los votantes, abandonándose la moderación electoral y alejándose de la democracia capitalista. La enorme inflación existente con la República de Weimar, ocasionó que una libra esterlina alcanzase la cotización de cuarenta y tres billones de marcos. La fatal gestión económica y las deudas comprometidas en el Tratado de Versalles fueron las causas principales de semejante situación. La inflación subió entre el inicio de 1919 al 1 de diciembre de 1923 a más del 150..000 millones %.
.
Inflación durante la República.
 de Weimar  reflejada en el
 precio de una onza troy de oro
La consolidación del nacionalsocialismo, a pesar de las aberrantes primeras decisiones sociales que adoptó desde los inicios de su mandato, fue debido al éxito que obtuvo con la aplicación de las teorías económicas del fascismo, que trastocaron en un gran desarrollo lo que era una debacle con niveles de inflación insufribles para la mayoría de la sociedad, con una baja y menguante producción y una elevada y lamentable tasa de paro,
Con el gobierno del nacionalsocialismo y la aplicación de nuevas líneas económicas impulsadas por Hjalmar Schacht, el desempleo pasó de 6.034.000  de parados a finales de 1932 a pleno empleo en diciembre de 1939. el gran incremento de la producción se acompañó con tasas lógicas de inflación. Circunstancias económicas difícilmente repetibles durante la Edad Contemporánea en las naciones occidentales.

Debido a las resoluciones económicas dictadas en el Tratado de Versalles por las naciones vencedoras en la Primera Guerra Mundial, el desastre social en el que se veía envuelta Alemania era todavía mayor que los que acontecían en el resto de las democracias capitalistas, bien fuesen éstas repúblicas o monarquías parlamentarias; que encabezadas por lo Estados Unidos, e imbuidas todas ellas de un capitalismo sin control y antisocial originaron en su ámbito la Gran Depresión, iniciada en octubre de 1929, a raíz del  crash bursátil de la Bolsa de Valores de Nueva York..
.
......................................
Leer: "El Tratado de Versalles"  y  "Karl Liebknecht y Rosa Luxembureg. Antigermanismo"
.
Leer: "El crash de 1929. Fascismos  y socialismos"

...........................................................................................

                                               Evolución del nacionalsocialismo
.
Hitler en el homenaje a los siete asesinados en el 
atentado de la Bürgerbräukeller

Hitler con Goering y Albert Speer. agosto 1943
foto de Heinrich Hoffmann
.El 8 de agosto de 1920 fue fundado en Salzburgo el Partido Nacionalsocialista Obrero Alemán, Nationalsozialistische Deutsche Arbeiter Partei, o NSDAP, gracias a la coalición de varios pequeños partidos, que coincidían en tener como fundamentos principales de su existencia el rechazo a las disposiciones del Tratado de Versalles y la búsqueda de la unidad nacional, quebrantada por las cruentas revoluciones de credo comunista, impulsadas por la recientemente creada Unión Soviética.
Pronto, Adolf Hitlernacido en Branau am Imm, villa de Austria, destacó en el NSDAP, ocupando el cargo de jefe de propaganda; y en 1921 se convirtió en su Presidente. El partido había adquirido el periódico "El Observador Popular", "Völkischer Beobachter", que desde el primer momento sirvió de órgano oficial.
.
Mapa de Alemania   1) en 1933, toma del 
poder de Hitler   2) el 1 de septiembre 
de 1939, comienzo de la Guerra Mundial
y 3) la situación en enero de 1943
Durante los días 8 y 9 de noviembre de 1923, en el conocido como Putsch de Múnich,, los nacionalsocialistas intentaron derribar el gobierno de Baviera, con la ayuda de militantes o simpatizantes del partido DNVP de la derecha conservadora y de carácter nacionalista, que también era de filosofía antisemita. Ambas formaciones políticas también coincidían por un carácter reivindicativo que pretendía derogar, o al menos dulcificar, las disposiciones del Tratado de Versalles y por su enérgica postura anticomunista, estimulada por varios años de revoluciones comunistas en Alemania, ayudadas en mayor o menor grado por Lenin. (1)
El plan a seguir tras el putsch consistía en que una vez controlada  la región de Baviera, las milicias del  NSDAP marcharían a la conquista del poder Central localizado en Weimar, la capital de la República. Proyecto que calcaba la operación política realizada por Benito Mussolini y sus camisas negras en la "Marcha sobre Roma" del 28 de octubre de 1922. De esta forma nació el fascismo, "hijo no querido" del comunismo, que encontró en su veloz avance por Europa Continental el rechazo de las clases medias tradicionales.
.
La reacción gubernamental fue contundente, la insurrección fracasó, murieron dieciséis nacionalistas y fueron encarcelados sus líderes, entre ellos Hitler y Rudolf Hess. No obstante, pronto salieron de la prisión militar bávara de Landsberg am Lech, el 20 de diciembre de 1924, gracias a que el que fue mariscal y héroe de la Gran Guerra Erich von Ludendorff estaba implicado en el putsch. Adolf Hitler escribió su "Mein kampf" durante el tiempo transcurrido en el penal.
.
Hitler en el aniversario del Putsch de Múnich
9 noviembre 1931. 
Detrás están Hess y Himmler
El 7 de febrero de 1925 se reconstruyó el NSDAP con un discurso de Hitler en la Bürgerbräukeller, la misma gran cervecería popular muniquesa donde se había iniciado el putsch. En ese mismo lugar, Hitler sufrió un atentado con bomba el 8 de noviembre de 1939; Hitler salió ileso, pero murieron siete personas en el lugar donde pocos minutos antes había pronunciado un discurso (1).
.
La evolución de los escaños conseguidos por el NSDAP en el Reichstag, desde la primera vez en la que se presentaron hasta las últimas convocatorias en democracia, fue la siguiente:
Elecciones del 4 de mayo del 24 para el II Reichstag: 32 sobre un total de 472; les votó un 6,6% del electorado útil. El partido más votado fue el Socialdemócrata, el SPD, con un 20,5%, lo que le otorgó 100 diputados. En segundo lugar quedó el Partido Popular Nacional Alemán, DNVP, con el 19,5% y 95 escaños.
Elecciones del 20 de mayo de 1928 para 491 escaños votó el 75,6% del electorado: el SPD logró 153; el DNVP 73; el Zentrum 61, mientras que el NSDAP obtuvo 12.
La evolución de los nacionalsocialistas fue claramente ascendente, tomando una buena parte de los previos electores nacionalistas de derecha y socialistas. El 14 de septiembre de 1930 se votaba para 577 escaños, el SPD logró 143; el NSDAP 107; el comunista KPD 77; el Zentrum 68 y el DNVP sólo 41.
.
Porcentaje de votos para el Reichstag:
NSDAP ,    KPD comunistas
SPD socialdemócratas,  
Zentrum Centro Católico y DNVP
   nacionalistas conservadores (derecha)
En las elecciones del 31 de julio de 1932 para el Reichstag: el NSDAP obtuvo 230 sobre 608 diputados. Les votó un 37,3% del electorado . La participación alcanzó el 84,1%, que demuestra el gran interés del pueblo alemán por la situación política.
.
Elecciones del 6 de noviembre de 1932: acudió a las urnas el 80,6% del censo. Al NSDAP les votó un 33,1%; con este porcentaje los escaños logrados bajaron a 196 desde los 230 obtenidos en julio.
Por otra parte, Adolf Hitler fue derrotado por Paul von Hindenburg en las elecciones para la presidencia del Reich celebradas en 1932.
Aunque el NSDAP había ganado con claridad, sin mayoría absoluta, las elecciones al Reichstag del mes de julio, Hindenburg no quiso nombrar canciller a Adolf Hitler.
.
Se pensó que unas nuevas elecciones resolverían la situación; pero las generales del 6 de noviembre no despejaron, en absoluto, el panorama político. Sin embargo, la presión de los grandes empresarios, que deseaban una estabilidad política y un orden social que comenzaba a perderse, logró que Hindenburg, por fin, nombrase canciller a Adolf Hitler el 30 de enero de 1933.
El 3 de marzo de 1933 fue el día de la apertura del nuevo Reichstag. La ceremonia de investidura se celebró en la iglesia de la Guarnición, en Potsdam. El nuevo canciller pronunció un discurso nacionalista y optimista, reivindicando el bienestar de la población seriamente maltratada por el Tratado de Versalles, recordando: "ni el emperador, ni el Gobierno, ni el pueblo querían la guerra", refiriéndose a la Gran Guerra.
Encausados por el Putsch de Múnich: doctor
 Wilhem Frick 3º por la izquierda. Ludendorff en el centro,
Adolf Hitler y Ernst  Röhm, 2º por la derecha
.................................. ..... .......       .... .
                                                             Hitler toma todo el poder
.
Emst Röhm. Archivo Bettmann-Corbis
Desde su puesto de canciller, Hitler no admitió ninguna competencia tanto dentro como por fuera del partido, y lo dejó claro bien pronto. El 23 de marzo de 1933, con el apoyo de DNVP, Zentrum y los pequeños partidos bávaros asociados al Zentrum y con la exclusión del KPD obtuvo en el Reichstag, con suficiencia, los dos tercios exigidos para sacar adelante la "Ley de Plenos Poderes", por la que desaparecían los partidos políticos, excepto el nacionalsocialista.
El 10 de mayo de 1933, el ministro Joseph Goebbels dispuso quemar en público en Berlín la literatura contraria a la ideología nacionalsocialista. Se ordenó a toda la nación que se deshiciese de los libros prohibidos, de los que se ofreció una lista por autores. Las alabanzas que personas o instituciones como Winston Churchill, Martin Heidegger o El Vaticano habían formulado sobre el nacionalsocialismo, comenzaron a modificarse.
.
Ernst Julius Röhm, héroe en la Primera Guerra Mundial, había formado parte del NSDAP desde los primeros tiempos de su fundación. Participó en el Putsch de Múnich; por él, padeció pena de cárcel. Su estrecha colaboración con Hitler, le llevó a fundar con él la organización paramilitar SA (Sturmableiling); sus miembros popularmente eran conocidos por el sobrenombre de "camisas pardas" debido al color único de tal prenda o uniforme. Röhm, a continuación, pasó a dirigirla.
En 1934, las SA tenía más más de 70.000 afiliados, y su capacidad de acción era tal que Röhm deseaba que la Wehrmacht quedara integrada bajo su dirección, enfrentándose, por ello, con Hitler y el resto de la dirección del partido.
Röhm y Hitler. 1933
Hitler sospechó, o indujo, que las ansias de poder de Röhm eran aún mayores, por lo que en la noche del 30 de junio de 1934 Röhm fue detenido y, a continuación, asesinado. Durante los dos días siguientes se dio muerte a alrededor de cien leales a Röhm (algunas fuentes hablan de incluso de más de doscientos).
Una excusa visible fue la de considerar a Röhm como homosexual. Esa noche pasó a ser conocida por "La Noche de los Cuchillos Largos" o "Röhm-Putsch". Ese mismo día, la Gestapo asesinó a Gregor Strasser, que si bien en los primeros tiempos del NSDAP había llegado a ser su presidente y a estar encarcelado por el  Putsch de Múnich, desde sus discrepancias doctrinales y su catolicismo y amistad con el vicecanciller Franz von Papen, y por tanto con Hindenburg, representaba un peligro para Hitler al representar una posible alternativa política. Josef "Sepp" Dietrich fue en encargado por Hitler para llevar a cabo la represión efectuada en  La Noche de los Cuchillos Largos (6).
.
A la muerte de Hindenburg, el 2 de agosto de 1934, Adolf Hitler asumió los cargos de Presidente y Canciller del Reich, nombrándose a sí mismo Reichführer, y convirtiéndose, además, en la máxima autoridad militar. Días antes, el 14 de julio, se habían prohibido los partidos políticos; sólo subsistió el NSDAP.
La dictadura se consumó. Se dejó de votar y los comunistas quedaron fuera de la ley, sus diputados y líderes fueron encarcelados. La excusa, no probada, para realizar tal acción fue que los comunistas habían incendiado el Reichstag.(3).
.
Desfile de los líderes nacionalsocialistas
Nuremberg. Noviembre de 1933
Podemos apreciar que durante los primeros días con poder absoluto, Adolf Hitler todavía no había forjado su definitivo carácter; poco tiempo después no necesitaría de pretexto alguno para realizar cualquier acto, por violento o inexplicable que fuese. Llegado ese momento, la única razón válida era la de "mi patria ante todo, con razón o sin ella", y la idea de patria, marcada por los intereses del poder, se ajustaba en esta ocasión a los deseos de Hitler.
.
Los primeros anhelos, justos y plausibles, del pueblo alemán se habían cumplido, se había rehabilitado la identidad nacional y atrás quedaba la usurpación de su tecnología y de su industria; además, la producción tomaba alas y la economía se fortaleció cuando las democracias estaban todavía inmersas en una profunda depresión. Sin embargo aún quedaba pendiente la recuperación , no ya la de sus dominios y colonias, sino la del suelo patrio expoliado por el Tratado de Versalles. También subsistía, allá en el alma alemana, el rescoldo de la recientes actuaciones revolucionarias comunistas lideradas por judíos. Estas actividades contribuyeron a que, con el nacionalsocialismo, el antisemitismo dejase de ser un problema religioso para convertirse en una cuestión cultural y étnica.
El campo de exterminio de Buchenwald  en 
el día de su liberación por tropas  estadounidenses.
14 de abril de 1945
Estos dos temas, suspendidos en el tiempo, alimentaron la transfiguración de los nacionalsocialistas. A raíz de la toma del poder en la nación emergió su lado oscuro, y no para llegar a un lógico equilibrio en las premisas pendientes, sino para ir desarrollando todos los pasos de la reivindicación enlazada con el odio, del ideal de la unión patria de todos los alemanes (los de dentro y los erradicados) con el rechazo a las fuerzas políticas y étnicas que quebrantaron el bienestar de la nación.
.
El cambio de cara del nacionalsocialismo fue rápido y contundente; y según avanzaba, más tarde, la guerra y la derrota, más profundas fueron las huellas dejadas en el camino de la historia por el paso abyecto de la sinrazón de su actuación.
.
Goering y Goebbels 
El 15 de septiembre de 1935 se sancionaron las racistas "Leyes de Nuremberg", reglas legales antisemitas. Los judíos vieron limitados sus derechos civiles, no pudiendo acceder a la enseñanza y al arte ni realizar función alguna en o para la Administración. También quedó prohibida su unión física con los alemanes bajo pena de muerte por "corrupción racial", y se reglamentó la esterilización sexual para "personas asociales", aunque esto último ya se había aplicado con anterioridad en otros países. Cuatro años después, la mitad de los judíos alemanes habían emigrado. Hitler y Julius Streicher fueron los principales promotores de las Leyes, promulgadas siendo Wilhelm Frick ministro de interior. Se consideraba judío al que tuviese tres o cuatro abuelos judíos, si sólo tenía dos se estudiaría cada caso.
.
Conferencia de Evian. Plan Mdagascar
.
Himmler y Hitler
Entre los días 6 y 15 de julio de 1938 se celebró en Francia por iniciativa de Franklin Delano Roosevelt, y el visto bueno e interés de Hitler, la Conferencia de Evian con la asistencia de delegados de 32 países  con la finalidad de intentar resolver la emigración de judíos procedentes de Alemania. Estados Unidos admitió un cupo anual de 30.000, cuando la cifra total a tratar era, en principio, de 600.000. Canadá, sobre todo, y Francia eran naciones que por su nivel de vida, aceptación de los judíos y demografía estaban consideradas como lógicas receptoras, pero se opusieron a la entrada de judíos. La República Dominicana admitió recoger hasta 100.000, pero sólo quisieron ir allí 1.200. México también permitía una cierta entrada de judíos, pero no llegaron a concretarse los términos .de la inmigración.
Buscando otra solución alternativa, Hitler envió a Hjalmar Schacht (presidente del Reichsbank, ministro de Economía hasta noviembre de 1937 y a la fecha ministro sin cartera. Máximo responsable del enorme cambio en la economía alemana, al ser abandonada la política económica de la democracia y sustituida por la del fascismo) a entrevistarse en Londres con los líderes sionistas Lord Bearsted, y Mr. Rubee de Nueva York. Schacht propuso el "Plan Madagascar", por el cual con los fondos retenidos a los judíos en Alemania se realizara una operación masiva de envío de judíos a esa gran isla muy poco habitada imitando el cercano precedente de Australia.
Las SA en 1921, creadas en 1920
Polonia también deseaba apuntarse al plan de rebajar el número de judíos que habitaban en su suelo, y el ministro de Asuntos Exteriores francés, Georges Bonnet, expresó su deseo de que 10.000 judíos franceses marchasen a Madagascar.
Pero los representantes sionistas sólo admitieron a Palestina como destino. Como Londres se opuso a esta salida, debido a su interés relativo a que se cumpliesen los acuerdos redactados en la "Declaración Balfour" de 1917, se cerró el plan a la vez que finalizaba el año 1938.
El Plan Madagascar tenía un antecedente próximo y válido: el 31 de octubre de 1917 se había promulgado "La Declaración Balfour" para recoger en Palestina a los judíos que desde hacía décadas estaban siendo violentamente perseguidos en Rusia y Ucrania, y que si bien parte de ellos emigró a Palestina, la mayoría se refugió en Europa Central.
.
El 9 de noviembre de 1938 se enterró al diplomático alemán Ernst von Rath, asesinado dos días antes en la embajada en París por un judío polaco. Esa noche, la "noche de los cristales rotos", "kristallnacht", inició un período de siete días en el que se asesinó a varias decenas de judíos y en el cual se destrozaron los escaparates y dependencias de los negocios reconocidos que los judíos poseían en Alemania; además, se incendiaron las sinagogas.
Las SS ejecutan a partisanos rusos
A raíz de este suceso, los nacionalsocialistas pusieron en funcionamiento una "Oficina Central para la emigración de los judíos", "Zentralstelle für jüdische Auswanderung", con el fin de reducir la población de hebreos en Alemania. Al no bajar ésta a los límites deseados, comenzaron las deportaciones a los campos de concentración, más tarde reconvertidos en campos de exterminio, de Dachau y Buchenwald. Joseph Goebbels y
Renhard Heydrich fueron los máximos artífices de la planificación genocida
.
En julio de 1941, Hermann Goering encargó a Heydrich la redacción de un proyecto para terminar con "el problema judío". Poco tiempo después, Heinrich Himmler autorizó a Heydrich para que llevara a cabo la "Solución Final" del problema judío, plan conocido por "Aktion Reinhard". El 20 de enero de 1942 en la Conferencia de Wannsee en Berlín, se concretó el plan deexterminio del pueblo judío. El Holocausto se había puesto en marcha.

Conferencia de Wannsee, implicados
El anticomunismo radical de los nacionalsocialistas, y de su líder Adolf Hitler, llevó a la Wehrmacht a atacar a la Unión Soviética el 22 de junio de 1941, cuando en agosto de 1939 ambas naciones habían formalizado un pacto de "no agresión" que todavía, entonces, seguía vigente (5). Con esta acción "consiguieron" perder una guerra europea que tenían ganada.
.
Auschwitz, campo de exterminio en Polonia
La agresión visceral a la Unión Soviética fue la última fase de su política exterior, que había comenzado con las reclamaciones de las regiones que inoportunamente el Tratado de Versalles había escindido de Alemania (4) y que continuó en una segunda etapa caracterizada por las agresiones a naciones europeas . El 1 de septiembre de 1939, la agresión padecida por Polonia por parte de Alemania y la Unión Soviética,  dio lugar a la Segunda Guerra Mundial (5).
El último episodio de la tragedia que supuso el régimen de Hitler fue la creación de los campos de exterminio, destacando entre todos ellos el de Auschwitz (2), próximo a Cracovia; siendo en él, Rudolf Höss su responsable directo y Josef Mengele su jefe médico.
El anticomunismo y antisemitismo nacionalsocialista completó el ciclo del antigermanismo iniciado por Karl Liebknecht y Rosa Luxemburg; eso sí, la aplicación nacionalsocialista del antisemitismo resultó ser más cruel e indiscriminada, pues, los ciclos sociales no se cierran en círculo, caminan en espiral.
.
...............................................................................
................................................................................

.
.
Leer: "Magnicidio en Sarajevo. Agresión rusofrancesa". La Segunda Guerra Mundial fue una continuación de la Primera, pero sin monarquías.
.
Alemania bombardeada 
.
Está usted dentro de "Jose Antonio Bru Blog
.
(1) Leer:  "Putsch de Múnich. Atentado en la Bürgerbräukeller"
.
(2) El campo de exterminio de Auschwitz fue creado por Rudolf Hess durante los primeros días de la ocupación nacionalsocialista de Polonia y, por tanto, de la Segunda Guerra Mundial, con el único fin de ser un campo de concentración de prisioneros polacos.
El campo se basó en el aprovechamiento de las instalaciones de una granja para la cría de caballos. Hess reconoció, en sus Memorias, que en aquellos días iniciales del campo de concentración ya apreció que la crueldad reía la vida en Auschwitz.

Hitler, Rudolf Hess  y Sepp Dietrich
En su primera visita al lugar, Himmler quiso que se aumentara la capacidad desde 10.000 prisioneros a 30.000, fundándose una auténtica ciudad: viviendas y locales de ocio para los nacionalsocialistas y campos de trabajo y barracas para los cautivos. El pensamiento, y la decisión, de Hitler de arremeter contra Stalin en un futuro próximo logró "desarrollar" Auschwitz, con el proyecto de "admitir" a rusos. La idea de convertir Auschwitz en un campo de exterminio fue una aplicación más extraída de la "Solución Final" al problema judío.
.
(3) Leer  "El incendio del Reichstag"
(4) Leer  "Anschluss de Austria. Los Sudetes"
(5) Leer "Von Ribbentrop y Molotov"
(6) Josef "Sepp" Dietrich había sobresalido, trabajando para la República de Weimar, por su dureza en reprimir la revolución comunista realizada en Baviera. Hitler le nombró general de las Waffen-SS con rango de Oberstgruppenführer. Dietrich destacó en la batalla de Normandía, y en la batalla de las Ardenas fue el único responsable del asesinato de 82 soldados estadounidenses apresados en Malmedy: "La Masacre de Malmedy".
.........
Stalingrado       Geyyy Images

Se atribuye a Hitler un escrito de 1928, Zweites Buch, aparecido tras su muerte. En él se explica el "espacio vital" que la raza aria tendría que ocupar. Para lograrlo habría que buscar previamente una alianza con Italia y el Imperio Británico. De esta forma, Alemania conseguiría, con mayor o menor facilidad, extensas áreas de Centroeuropa, más allá de las que las disposiciones del Tratado de Versalles había despojado a Alemania y Austria. Después de reintegrar regiones patrias, se atacaría a la Unión Soviética.

Josef Mengele responsable médico
de los crímenes en  Auschwitz
El extraño viaje de Rudolf Hess a Londres vía Escocia, el 10 de mayo de 1941, está en esta línea de no desear combatir contra Gran Bretaña y Francia, a la que no atacó hasta más de seis meses después desde el día que París declarase la guerra.
El 22 de junio de 1941. Hitler agredió visceralmente a la Unión Soviética, en la conocida como Operación Barbarroja, que se llevó a cabo sin haberse conseguido la previa paz con Churchill. La respuesta inglesa a la gestión de Hess, que nunca llegó, pudo haber retrasado la invasión de la Unión Soviética, demora lamentable para los planes de Hitler, pues el invierno ruso atenazó a la Wehrmacht.
.
enlace con  "El Alzamiento Nacional fue proyectado y provocado por la Internacional Comunista y el Gobierno de la República Española del Frente Popular"

Álbum de fotografías de "El Tercer Reich"     enlace
.............................................................

29 DECEMBER 2013


Nazi-leiders. Madagascar Plan Hitler, Rudolf Hess, Göring, Goebbels, Himmler, Ernst Röhm en Heydrich.


Het motto van Blog: "Zoek de waarheid niet in woorden of geschriften van degenen die macht uitoefenen of geld vragen voor hun gele functie"
Hindenburg en Hitler, president en kanselier van de
Republiek van Weimar. 1 mei 1933

liaison met " Karl Liebknecht en Rosa Luxemburg, Hitler en Mein Kampf" . Dit bericht, dat uit twee artikelen bestaat, kan worden beschouwd als het eerste deel van het artikel dat hier wordt getoond,

link naar de "algemene index van artikelen"
.................................................. .................................................. ..........

Goebbels, Himmler, Rudolf Hess, Hitler en Von Blomberg
Evolutie van het nationaal-socialisme. Karakters.   
introductie
.
Duitsland. Republiek en nationaal-socialisme
In constante valuta, leeglopen
Basis 100 tot het einde van 1929
De oorsprong en verkiezingsoverwinning van de nationalistische doctrines in Duitsland, en in het bijzonder die van de Nationale Socialistische Partij, was gebaseerd op de onrechtvaardige en willekeurige bepalingen van het Verdrag van Versailles en op de afwijzing van de protagonisten van de bloedige communistische opstanden, geleid door Joden in de Duitsland tijdens de laatste maanden van de Grote Oorlog en de vroege dagen van de Weimar Republiek. Hoewel in het begin nationalisme, anticommunisme en antisemitisme het rechtsbezit waren, ging het leiderschap van die politieke filosofie al snel over naar het socialistische kamp, ​​dat een aanzienlijk aantal aanhangers had vanwege de heersende armoede.
Aan de andere kant, de slechte economische evolutie en het gebrek aan resultaten van het buitenlands beleid tijdens de administraties van de Sociaal-Democratische Partij, SPD, die regeert   in de Weimarrepubliek promootte hij een verandering in de houding van de kiezers, verliet hij verkiezingsgematigdheid en ging hij weg van de kapitalistische democratie. De enorme inflatie met de Weimar Republiek zorgde ervoor dat een pond sterling het citaat van drieënveertig biljoen mark bereikte. Het fatale economische beheer en de schulden in het Verdrag van Versailles waren de hoofdoorzaken van een dergelijke situatie. De inflatie steeg tussen het begin van 1919 tot 1 december 1923 tot meer dan 150. 000 miljoen%.
.
Inflatie tijdens de Republiek. van Weima r
weerspiegeld in de prijs van een troy ounce goud
De consolidatie van het nationaal-socialisme, ondanks de afwijkende eerste sociale beslissingen die het vanaf het begin van zijn mandaat heeft genomen, was te danken aan het succes dat het boek behaalde met de toepassing van de economische theorieën van het fascisme, dat in een grote ontwikkeling veranderde wat een debacle was met onuitstaanbare inflatie voor de meerderheid van de samenleving, met een lage en tanende productie en een hoog en betreurenswaardig werkloosheidscijfer,
Met de regering van het nationaal-socialisme en de toepassing van nieuwe economische lijnen aangedreven door Hjalmar Schacht, ging de werkloosheid van 6.034.000 werklozen eind 1932 naar volledige werkgelegenheid in december 1939. De grote toename van de productie ging gepaard met logische tarieven van inflatie. Economische omstandigheden nauwelijks herhaalbaar tijdens de hedendaagse tijd in westerse landen.

Vanwege de economische resoluties die door de zegevierende naties in de Eerste Wereldoorlog in het Verdrag van Versailles waren voorgeschreven, was de sociale ramp waarin Duitsland betrokken was, zelfs groter dan die in de rest van de kapitalistische democratieën, of dit nu republieken waren of parlementaire monarchieën; dat geleid door de Verenigde Staten, en doordrong iedereen met een ongecontroleerd en antisociaal kapitalisme ontstond in het toepassingsgebied van de Grote Depressie, die begon in oktober 1929, na de beurscrash van de New York Stock Exchange.
.
......................................
Lezen: "Het Verdrag van Versailles" en "Karl Liebknecht en Rosa Luxembureg, Anti-Mangerism"
.
Lezen: " De crash van 1929. Fascismen en socialismen"

. .................................................. ........................................

Evolutie van het nationaal-socialisme
.
Hitler in eerbetoon aan de zeven vermoord in de aanval van de Bürgerbräukeller

Hitler met Göring en Albert Speer. Augustus 1943
Afbeelding van Heinrich Hoffmann
. Op 8 augustus 1920 werd de National Socialist German Workers Party, Nationalsozialistische Deutsche Arbeiter , in Salzburg opgericht Partei, of NSDAP , dankzij de coalitie van verschillende kleine partijen, die samenvielen in het hebben van de belangrijkste fundamenten van hun bestaan, de verwerping van de bepalingen van het Verdrag van Versailles en de zoektocht naar nationale eenheid, verbroken door de bloedige revoluties van de communistische geloofsbelijdenis, aangedreven door de nieuw opgerichte Sovjet-Unie.
Al snel viel Adolf Hitler , geboren in Branau am Imm, villa van Oostenrijk, op in de NSDAP en bekleedde hij de functie van hoofd van de propaganda ; en in 1921 werd hij zijn president. Het feest had de krant El Popular Observer ", " Völkischer Beobachter ", die vanaf het eerste moment diende als officieel orgel.
.
Kaart van Duitsland 1) in 1933, nam de macht over van Hitler
2) 1 september 1939, begin van de Eerste Wereldoorlog
en 3) de situatie in januari 1943
Op 8 en 9 november 1923, in wat bekend staat als de Putsch in München , probeerden de nationaal-socialisten de regering van Beieren omver te werpen, met de hulp van militanten of sympathisanten van de DNVP- partij van het conservatieve rechtse en nationalistische karakter, die ook Het was een antisemitische filosofie. Beide politieke formaties vielen ook samen met een bewering die de bepalingen van het Verdrag van Versailles en zijn sterke anticommunistische standpunt, gestimuleerd door een aantal jaren van communistische revoluties in Duitsland, in meer of mindere mate door Lenin gesteund trachtte te schrappen of althans te verzoeten. (1)
Het plan om na de putsch te volgen bestond erin dat de milities van de NSDAP, eenmaal gecontroleerd in de regio Beieren, zouden marcheren naar de verovering van de centrale macht in Weimar, de hoofdstad van de Republiek. Project dat de politieke operatie volgde van Benito Mussolini en zijn zwarte hemden in de "Mars op Rome" op 28 oktober 1922. Op deze manier werd het fascisme geboren, "onbeminde zoon" van het communisme, dat hij ontdekte in zijn snelle vooruitgang door Continentaal Europa de afwijzing van de traditionele middenklasse.
.
De reactie van de regering was overweldigend, de opstand faalde, zestien nationalisten stierven en hun leiders werden gevangengezet, onder wie Hitler en Rudolf Hess . Al snel verlieten ze de Beierse militaire gevangenis in Landsberg am Lech op 20 december 1924, dankzij het feit dat degene die maarschalk en held van de Grote Oorlog Erich von Ludendorff was, bij de putsch betrokken was.   Adolf Hitler schreef zijn "Mein kampf" tijdens de tijd doorgebracht in de gevangenis.
.
Hitler op de verjaardag van de Putsch van München
9 november 1931. Daarachter zijn Hess en Himmler
Op 7 februari 1925 werd de NSDAPgereconstrueerd met een toespraak van Hitler in de Bürgerbräukeller , dezelfde grote brouwerij in München waar de putsch was begonnen. Op dezelfde plaats leed Hitler op 8 november 1939 een bomaanslag ;Hitler vertrok ongedeerd, maar zeven mensen stierven op de plaats waar hij een paar minuten voordat hij een toespraak hield (1).
.
De evolutie van de stoelen gewonnen door de NSDAP in de Reichstag, vanaf de eerste keer dat ze werden gepresenteerd tot de laatste oproepen tot democratie, was het volgende :
Verkiezingen op 4 mei 24 voor de II Reichstag: 32 van de in totaal 472; Ze stemden ze voor 6,6% van het nuttige electoraat. De meest gestemde partij was de sociaal-democraat, de SPD , met 20,5%, die het 100 afgevaardigden gaf. Op de tweede plaats stond de Duitse nationale populaire partij, DNVP , met 19,5% en 95 zetels.
Verkiezingen van 20 mei 1928 voor 491 zetels stemden 75,6% van het electoraat: de SPD bereikte 153; de DNVP 73; het Zentrum 61, terwijl de NSDAP 12 kreeg.
De evolutie van de nationaal-socialisten was duidelijk stijgend en nam een ​​groot deel van de vorige rechtse nationalistische en socialistische kiezers over. Op 14 september 1930 werden 577 zetels gestemd, de SPD won 143; NSDAP 107; de communistische KPD 77; de Zentrum 68 en de DNVP slechts 41.
.
Percentage stemmen voor de Rijksdag
NSDAP National Socialists KPD Communists
Sociaal-Democratische SPD, Zentrum Katholiek Centrum
DNVP conservatieve nationalisten (rechts)
Bij de verkiezingen van 31 juli 1932 voor de Rijksdag: de NSDAP verkreeg 230 van de 608 afgevaardigden. Ze werden gestemd door 37,3% van de kiezers. De deelname bereikte 84,1%, wat de grote belangstelling van het Duitse volk voor de politieke situatie aantoont.
.
Verkiezingen op 6 november 1932 : 80,6% van de telling ging naar de stembus. De NSDAP stemde hen 33,1%; met dit percentage zakten de behaalde stoelen terug naar 196 van de 230 behaalde in juli.
Aan de andere kant werd Adolf Hitler verslagen doorPaul von Hindenburg bij de verkiezingen voor het presidentschap van het Reich gehouden in 1932.
Hoewel de NSDAP zonder de absolute meerderheid duidelijk de verkiezingen voor de Reichstag van de maand juli had gewonnen, wilde Hindenburg Adolf Hitler niet als kanselier benoemen .
.
Men dacht dat nieuwe verkiezingen de situatie zouden oplossen; maar de generaals van 6 november hebben het politieke landschap helemaal niet duidelijk gemaakt. De druk van de grote zakenlieden, die politieke stabiliteit en een sociale orde wensten die verloren dreigde te raken, slaagde er echter in om Hindenburg te krijgen, ten slotte, om Adolf Hitler te benoemen alskanselier op 30 januari 1933.
Op 3 maart 1933 was het de openingsdag van de nieuwe Rijksdag. De inauguratieceremonie werd gehouden in de garnizoenskerk in Potsdam . De nieuwe kanselier leverde een nationalistische en optimistische toespraak, waarbij hij het welzijn van de bevolking, die ernstig mishandeld werd door het Verdrag van Versailles, betuigde en herinnerde : "noch de keizer , noch de regering, noch het volk wilden de oorlog ", verwijzend naar de Grote Oorlog.
Veroorzaakt door de Putsch van München
Dr. Wilhem Frick derde links. Ludendorff in het midden
Adolf Hitler en Ernst Röhm, 2e rechts
.................................. ..... ....... .... .
Hitler neemt alle kracht
.
Emst Röhm. Archief Bettmann-Corbis
Van zijn positie als kanselier, gaf Hitler geen enkele concurrentie toe, zowel binnen als buiten het feest, en maakte het snel genoeg duidelijk. Op 23 maart 1933, met de steun van DNVP, Zentrum en de kleine Beierse partijen verbonden aan het Zentrum en met uitsluiting van de KPD, behaalde hij in de Reichstag, voldoende, de twee derde die nodig was om de "Wet van Volle Macht" uit te voeren , welke verdwenen politieke partijen, behalve de nationaalsocialist.
Op 10 mei 1933 gaf de minister Joseph Goebbels opdracht om in Berlijn de literatuur in strijd met de nationaalsocialistische ideologie in het openbaar te verbranden. De hele natie kreeg de opdracht om zich te ontdoen van de verboden boeken, waarvan een lijst werd aangeboden door auteurs. De lof die mensen of instellingen als Winston Churchill, Martin Heidegger of The Vaticaan hadden geformuleerd over het nationaal-socialisme, begon te veranderen.
.
Ernst Julius Röhm , held in de Eerste Wereldoorlog, maakte sinds de begindagen van zijn oprichting deel uit van de NSDAP. Deelgenomen aan de Putsch in München; voor hem heeft hij een gevangenisstraf ondergaan. Zijn nauwe samenwerking met Hitler bracht hem ertoe de paramilitaire organisatie SA (Sturmableiling) bij hem te zoeken; haar leden waren in de volksmond bekend onder de bijnaam "bruine shirts" vanwege de unieke kleur van een dergelijk kledingstuk of uniform. Röhm ging toen verder om het te regisseren.
In 1934 had de SA meer dan 70.000 leden en hun handelingsvermogen was zodanig dat Röhm wilde dat de Wehrmacht onder zijn leiderschap zou worden geïntegreerd, waarmee hij aldus tegenover Hitler en de rest van de partijleiding zou staan.
Röhm en Hitler. 1933
Hitler vermoedde of beweerde dat de machtswil van Röhm nog groter was, dus in de nacht van 30 juni 1934 werd Röhm gearresteerd en vervolgens gedood.Tijdens de volgende twee dagen werden ongeveer honderd Röhm-loyalisten gedood (sommige bronnen spreken zelfs over meer dan tweehonderd).
Een zichtbaar excuus was om Röhm als een homoseksueel te beschouwen. Die nacht werd bekend als "The Night of the Long Knives" of "Röhm-Putsch".Diezelfde dag vermoordde de Gestapo Gregor Strasser, die in de begintijd van de NSDAP zijn president werd en gevangen werd gezet door de Putsch in München, vanwege zijn leerstellige discrepanties en zijn katholicisme en vriendschap met de vice-minister van Buitenlandse Zaken Franz von Papen en daarom met Von Hindenburg een gevaar voor Hitler vormden door een mogelijk politiek alternatief te vertegenwoordigen. Josef "Sepp" Dietrich kreeg van Hitler de opdracht om de repressie uit te voeren in de Nacht van de Lange Messen (6).
.
Bij de dood van Hindenburg, op 2 augustus 1934, nam Adolf Hitler de posities van president en kanselier van het Reich over, stelde zichzelf tot Reichführer aan en werd bovendien de hoogste militaire autoriteit. Dagen daarvoor, op 14 juli, waren politieke partijen verboden; alleen de NSDAP bleef.
De dictatuur was voltrokken. Ze stopten met stemmen en de communisten werden verboden, hun afgevaardigden en leiders werden gevangengezet. Het excuus, niet bewezen, om een ​​dergelijke actie uit te voeren, was dat de communisten de Reichstag in brand hadden gestoken. (3)
.
Parade van de nationaalsocialistische leiders
Neurenberg. November 1933
We kunnen begrijpen dat Adolf Hitlergedurende de eerste dagen met absolute macht nog steeds zijn definitieve karakter niet had vervalst; Een korte tijd later zou hij geen excuus nodig hebben om iets te doen, hoe gewelddadig of onverklaarbaar ook. In die tijd was de enige geldige reden die van "mijn land eerst en vooral, terecht of ten onrechte ", en het idee van een thuisland, gemarkeerd door de belangen van de macht, was in overeenstemming met Hitler's wensen.
.
De eerste wens, rechtvaardig en plausibel, van het Duitse volk was vervuld, de nationale identiteit was hersteld en daarachter was de usurpatie van zijn technologie en zijn industrie; bovendien nam de productie toe en de economie werd sterker toen de democratieën nog steeds ondergedompeld waren in een diepe depressie. Het herstel was echter nog steeds hangende, niet dat van zijn domeinen en koloniën, maar dat van het patriottische land geplunderd door het Verdrag van Versailles. Er bleef ook, in de Duitse ziel, de sintels van de recente revolutionaire communistische acties geleid door Joden. Deze activiteiten droegen ertoe bij dat, met het nationaal-socialisme, antisemitisme ophield een religieus probleem te zijn om een ​​cultureel en etnisch probleem te worden.
Het vernietigingskamp van Buchenwald op de dag van zijn
vrijlating door Amerikaanse troepen .. 14 april 1945
Deze twee thema's, opgeschort in de tijd, voedden de transfiguratie van de nationaal-socialisten. Als gevolg van de machtsovername in de natie, kwam de donkere kant naar voren, niet om een ​​logisch evenwicht te bereiken in de hangende gebouwen, maar om alle stappen te ontwikkelen van de claim in verband met haat, van het ideaal van de nationale unie van alle Duitsers (die binnen en die zijn uitgeroeid) met de afwijzing van politieke en etnische krachten die het welzijn van de natie hebben verbroken.
.
De gezichtswisseling van het nationaal-socialisme was snel en krachtig; en als vooruitgang, later oorlog en nederlaag, werden de sporen achtergelaten op het pad van de geschiedenis verdiept door de verachtelijke stap van de redeloosheid van zijn actie.
.
Goering en Goebbels in Life
Op 15 september 1935 werden de racistische "Wetten van Neurenberg", wettelijke antisemitische regels , bestraft. De Joden beperkten hun burgerrechten, konden geen toegang krijgen tot onderwijs en kunst of enige functie uitoefenen in of voor de Administratie. Hun fysieke unie met de Duitsers op straffe van de dood voor "raciale corruptie" was ook verboden, en seksuele sterilisatie voor "asociale personen" was gereguleerd, hoewel de laatste al eerder in andere landen was toegepast. Vier jaar later was de helft van de Duitse Joden geëmigreerd. Hitler en Julius Streicher waren de belangrijkste promotors van de Wetten, uitgevaardigd met Wilhelm Frick als minister van Binnenlandse Zaken. Hij beschouwde zichzelf als een Jood die drie of vier Joodse grootouders had, als hij er maar twee had, zou elk geval worden bestudeerd.
.
Evian-conferentie. Plan Mdagascar
.
Tussen 6 en 15 juli 1938 werd op initiatief van Franklin Delano Roosevelt in Frankrijk gehouden, en de goedkeuring en interesse van Hitler, de Evian-conferentie met de hulp van afgevaardigden uit 32 landen om te proberen de emigratie op te lossen van Joden uit Duitsland. De Verenigde Staten gaven een jaarlijks quotum van 30.000 toe, terwijl het totale te behandelen cijfer in principe 600.000 bedroeg. Canada, bovenal, en Frankrijk waren naties die volgens hun levensstandaard acceptatie van de Joden en de demografie beschouwden als ontvangende logici, maar zich verzetten tegen de binnenkomst van Joden. De Dominicaanse Republiek gaf toe om tot 100.000 te incasseren, maar wou er maar 1.200 naar toe. Mexico stond ook een bepaalde toegang van Joden toe, maar de voorwaarden voor immigratie kwamen niet tot bloei.
Himmler en Hitler
Op zoek naar een andere alternatieve oplossing stuurde Hitler Hjalmar Schacht ( president van de Reichsbank, minister van economie tot november 1937 en tot op heden een minister zonder portefeuille), die verantwoordelijk was voor de enorme verandering in de Duitse economie, toen het economische beleid van de democratie werd verlaten en vervangen door die van het fascisme) om in Londen samen te komen met de zionistische leiders Lord Bearsted en Mr. Rubee van New York. Schacht stelde het " Plan Madagascar " voor, waarmee met het geld dat voor de Joden in Duitsland werd vastgehouden, een enorme operatie van uitzending van Joden naar dat grote eiland, die weinig leefde, het nabeurs van Australië imiteerde, werd gerealiseerd.
Polen wilde ook meedoen aan het plan om het aantal Joden in zijn bodem te verminderen, en de Franse minister van Buitenlandse Zaken, Georges Bonnet, drukte zijn wens uit dat 10.000 Franse joden naar Madagaskar marcheerden.
Maar de zionistische vertegenwoordigers hebben Palestina alleen toegegeven als bestemming.Omdat Londen zich tegen deze afslag verzette, vanwege zijn relatieve interesse in de uitvoering van de overeenkomsten opgesteld in de "Balfour-verklaring" van 1917, werd het plan tegelijkertijd met het einde van 1938 gesloten.
Het plan van Madagascar had een hecht en geldig precedent: op 31 oktober 1917 was de "Balfour-verklaring" afgekondigd om in Palestina de Joden te verzamelen die al tientallen jaren met geweld werden vervolgd in Rusland en Oekraïne , en hoewel ze deel uitmaakten van ze emigreerden naar Palestina, de meerderheid vluchtte naar Centraal-Europa.
.
Op 9 november 1938 werd de Duitse diplomaat Ernst von Rath begraven, twee dagen eerder gedood door een Poolse jood op de ambassade in Parijs. Die nacht begon de 'nacht van hetgebroken glas ', de 'kristallnacht', een periode van zeven dagen waarin tientallen joden werden vermoord en waarin de etalages en afhankelijkheden van de erkende bedrijven die de joden bezaten, werden vernietigd. in Duitsland; Bovendien brandden de synagogen af.
De SS voeren Russische partizanen uit
Als gevolg van deze gebeurtenis hebben de nationaal-socialisten een "Centraal Bureau voor de emigratie van de Joden", "Zentralstelle für jüdische Auswanderung", in gebruik genomen om de populatie Hebreeën in Duitsland te verminderen. Door het niet te verlagen naar de gewenste limieten, begonnen de deportaties naar concentratiekampen, later omgezet in vernietigingskampen, Dachau en Buchenwald. Joseph Goebbels en Reinhard Heydrichwerkten bovenal samen in hun planning.
.
In juli 1941 gaf Hermann Göring Heydrich opdracht om een project op te stellen om "het joodse probleem" te beëindigen. Korte tijd later gaf Heinrich Himmler Heydrich toestemming om de "Eindoplossing " van het joodse probleem uit te voeren, een plan dat bekend staat als "Aktion Reinhard". Op 20 januari 1942 op de Wannsee-conferentie in Berlijn werd het vernietigingsplan van het Joodse volk voltooid. De Holocaust was begonnen.
Wannsee-conferentie, betrokken
Het radicale anticommunisme van de nationaal-socialisten en hun leider Adolf Hitler, leidde de Wehrmacht om de Sovjet-Unie aan te vallen op 22 juni 1941, toen beide naties in augustus 1939 een "niet-aanvalsverdrag" hadden geformaliseerd dat nog steeds: dan was het nog steeds geldig (5).Met deze actie slaagden ze erin een Europese oorlog te verliezen die ze hadden gewonnen.
.
Auschwitz , vernietigingskamp in Polen
De viscerale agressie tegen de Sovjetunie was de laatste fase van haar buitenlands beleid, die was begonnen met de beweringen van de regio's dat het Verdrag van Versailles per ongeluk uit Duitsland was gesplitst (4) en dat zich in een tweede fase voortzette gekenmerkt door agressies tegen Europese naties. Op 1 september 1939 leidde de agressie die Polen door Duitsland en de Sovjet-Unie leed, tot de Tweede Wereldoorlog (5).
De laatste aflevering van de tragedie die het Hitler-regime veronderstelde, was de oprichting van de vernietigingskampen, met onder meer de stad Auschwitz (2) naast Krakau; in hem zijn, is Rudolf Höss direct verantwoordelijk en Josef Mengele zijn medische chef.
Anti-communisme en nationaal-socialistisch antisemitisme voltooiden de cyclus van anti - germanisme geïnitieerd door Karl Liebknecht en Rosa Luxemburg; Natuurlijk, de nationaal-socialistische toepassing van antisemitisme bleek wreed en niet-onderscheidend te zijn, aangezien sociale cycli niet in een cirkel sluiten, ze een spiraal vormen.
.
.................................................. .............................
.................................................. ..............................

.
.
Lezen: "Moord in Sarajevo, Frans-Russische agressie" . De Tweede Wereldoorlog was een voortzetting van de Eerste, maar zonder monarchieën.
.
Duitsland gebombardeerd.
.
Bent u binnen "Jose Antonio Bru Blog
.
(1) Lezen: " Putsch uit München, poging tot de Bürgerbräukeller"
.
(2) Het vernietigingskamp Auschwitzwerd gecreëerd door Rudolf Hesstijdens de eerste dagen van de nationaalsocialistische bezetting van Polen en dus van de Tweede Wereldoorlog, met als enig doel een concentratiekamp te zijn voor Poolse gevangenen.
Het veld was gebaseerd op het gebruik van de faciliteiten van een boerderij voor het fokken van paarden. Hess erkende in zijn Memoires dat hij in die eerste dagen van het concentratiekamp al waardeerde dat wreedheid lachte naar Auschwitz.

Hitler, Rudolf Hess en Sepp Dietrich
Bij zijn eerste bezoek aan de plaats wilde Himmler de capaciteit uitbreiden van 10.000 gevangenen naar 30.000, die een authentieke stad stichten : huisvesting en amusement voor de nationaal-socialisten en werkkampen en kazernes voor gevangenen. De gedachte en het besluit van Hitler om Stalin in de nabije toekomst aan te vallen, hebben Auschwitz "kunnen ontwikkelen", met het project om Russen "toe te laten". Het idee om Auschwitz in een vernietigingskamp te veranderen, was een meer geëxtraheerde toepassing van de " Eindoplossing " voor het joodse probleem.
.
(3) Lees ' Het vuur van de Reichstag'
(4) Lees " Anschluss of Austria, The Sudeten"
(5) Lees " Von Ribbentrop and Molotov"
(6) Josef "Sepp" Dietrich was, voor de Weimarrepubliek, uitblonk vanwege zijn hardheid in het onderdrukken van de communistische revolutie in Beieren. Hitler benoemde hem tot generaal van de Waffen-SS met de rang van Oberstgruppenführer. Hij blonk uit in de Slag om Normandië. Bij de Slag om de Ardennen was hij de enige verantwoordelijke voor de moord op 82 Amerikaanse soldaten die in Malmedy waren opgesloten, "The Malmedy Massacre."
.........
Stalingrad Geyyy Images

Hitler wordt gecrediteerd voor een geschrift uit 1928, Zweites Buch, dat verscheen na zijn dood.Het verklaart de "vitale ruimte" die het Arische ras zou moeten innemen. Om dit te bereiken, zou het nodig zijn om eerder een alliantie met Italië en het Britse rijk te zoeken. Op deze manier zou Duitsland, met meer of minder gemak, uitgestrekte gebieden van Centraal-Europa bereiken, buiten die welke de bepalingen van het Verdrag van Versailles Duitsland en Oostenrijk hadden ontdaan.Na het herintegreren van de vaderlandse regio's, zou de Sovjet-Unie worden aangevallen.

Josef Mengele medisch manager
van de misdaden in Auschwitz
De vreemde reis van Rudolf Hess naar Londen via Schotland, op 10 mei 1941, is in deze lijn van niet willen vechten tegen Groot-Brittannië en Frankrijk, dat hij niet aanviel tot meer dan zes maanden na de dag dat Parijs de oorlog.
Op 22 juni 1941 viel Hitler de Sovjetunie visueel aan, in wat bekend staat als Operatie Barbarossa, die werd uitgevoerd zonder voorafgaande vrede met Churchill te hebben bereikt.De Engelse reactie op het management van Hess, die nooit was gekomen, had de invasie van de Sovjet-Unie kunnen vertragen, ongelukkige vertraging voor de plannen van Hitler, toen de Russische winter de Wehrmacht aangreep.
.
link met " The National Uprising is geprojecteerd en geprovoceerd door de Communistische Internationale en de Regering van de Spaanse Republiek van het Volksfront"
.
Fotoalbum van "The Third Reich"   link

.................................................. ...........